Tech pack — czym jest, co zawiera i jak go przygotować przed pierwszą produkcją

Czym jest tech pack i dlaczego jest niezbędny

Tech pack (skrót od technical package) to dokumentacja techniczna produktu odzieżowego — zestaw wszystkich informacji, które producent potrzebuje, żeby uszyć dokładnie to, co chcesz. Zawiera szkice, specyfikacje tkanin, tabelę rozmiarów, instrukcje znakowania i opisy wykończeń.

Bez tech packa producent robi prototyp na podstawie swojej interpretacji Twojego opisu. To samo zdanie może oznaczać zupełnie różne produkty dla różnych krawcowych. "Bluza dresowa z kapturem" to dla Ciebie kolekcja premium z podwójnym kapturem, flatlockiem i haftem na klatce — a dla producenta może to być baza z hurtowni z naszytą metką. Różnica między efektem a oczekiwaniem to koszt kolejnej rundy prototypu.

Co musi zawierać dobry tech pack

Tech pack nie musi być profesjonalnym dokumentem z dziesiątkami stron. Musi być kompletny i jednoznaczny. Oto elementy, które powinny znaleźć się w każdym tech packu:

Szkice techniczne — jak je przygotować

Nie musisz być projektantem odzieży, żeby zrobić dobry szkic techniczny. Oto trzy podejścia w kolejności od najprostszego:

Odręczny szkic z opisami: narysuj model z przodu i z tyłu, zaznacz strzałkami wszystkie detale z opisem. "Kieszeń zapinana na zamek YKK" jest lepsza niż najpiękniejszy rysunek bez podpisów. Zrób zdjęcie lub zeskanuj.

Szkic w programie Canva lub Figma: szablony flat sketch dla podstawowych produktów (t-shirt, hoodie, spodenki) są dostępne za darmo. Możesz narysować na szablonie i opisać detale.

Szkic z referencją z Adobe Illustrator: jeśli masz dostęp do Illustratora lub znasz kogoś kto ma — flat sketch w AI daje największą precyzję. Producent może na nim zaznaczyć własne uwagi.

Tabela rozmiarów i wymiary

Tabela rozmiarów to jeden z elementów, który najczęściej brakuje albo jest źle przygotowany. "Rozmiar M" to nie jest wymiar — to etykieta, która w różnych branżach i u różnych producentów oznacza inne liczby. Producent szyje pod konkretne centrymetry, nie pod literę.

Minimalny zakres wymiarów dla kolekcji sportowej:

• Obwód klatki piersiowej — mierzony w najszerszym miejscu, po obu stronach
• Obwód talii — dla produktów z gumką lub paskiem
• Długość całkowita — od barku do dołu (górne) lub od gumki do dołu (dolne)
• Długość rękawa — od barku do mankietu lub nadgarstka
• Szerokość ramion — od szwu do szwu przez barki
• Obwód szyi — dla produktów z kołnierzem lub półgolfem

Podaj wymiary dla każdego rozmiaru osobno (S, M, L, XL, XXL). Producent ma wtedy twarde dane do szycia i możesz precyzyjnie ocenić prototyp — czy wymiary się zgadzają, a nie czy "siedzi dobrze na oku".

Specyfikacja tkanin i akcesoriów

Jeśli wybierasz tkaninę samodzielnie (model CMT), dostarcz jej próbkę do producenta razem z tech packiem. Jeśli producent kupuje tkaninę za Ciebie (Full Package), im precyzyjniej określisz parametry, tym mniej czasu zajmie sourcing i mniejsze ryzyko pomyłki.

Podstawowe parametry tkaniny do określenia:

• Skład: np. 92% bawełna / 8% elastan — to wpływa na rozciągliwość, trwałość i pielęgnację
• Gramatura: podana w g/m² — lekkie koszulki to 130–180 g/m², bluzy dresowe 280–340 g/m², ocieplenia fleece 200–280 g/m²
• Struktura splotu: single jersey (cienki, elastyczny), interlock (grubszy, stabilniejszy), french terry (dres), mesh (siatka, oddychający)
• Kolor: pantone lub próbka — "granatowy" to nie jest kolor
• Certyfikat: czy tkanina musi mieć Oeko-Tex, GOTS lub inny certyfikat

Znakowanie, metki i packaging

Znakowanie to często najbardziej niedookreślona część tech packa — a to właśnie ono decyduje o tym, czy produkt wygląda jak gotowa marka, czy jak baza z hurtowni.

Logo i znakowanie zewnętrzne: określ technikę (haft komputerowy, nadruk DTF, sitodruk), pozycję (np. "środek klatki piersiowej, 7 cm od dołu dekoltu"), wymiary loga (szerokość w cm), kolory (pantone lub kody CMYK/RGB). Plik loga dostarcz w formacie wektorowym (AI, EPS, PDF).

Metka składu i pielęgnacji: musi zawierać skład tkaniny (zgodnie z wymogami UE), instrukcję prania (symbole ISO), kraj produkcji ("Made in Poland"), rozmiar. Metka może być tkana lub drukowana — tkane są trwalsze i lepiej wyglądają w odzieży premium.

Packaging: czy produkt trafia do polybaga, na hantajgu, w pudełku? Czy hantajg ma nadruk logo? Czy polybag ma sticker z rozmiarem i kodem? Każdy z tych elementów ma cenę i musi być uwzględniony w budżecie.

Jak przygotować tech pack bez designera mody

Większość nowych marek nie ma w zespole designera odzieżowego — i to jest normalne. Tech pack można przygotować samodzielnie krok po kroku:

Krok 1 — zebraj referencje: znajdź 3–5 istniejących produktów na rynku (zdjęcia ze sklepów, Alibaba, Instagram marek), które najbardziej przypominają Twój produkt. Zaznacz co lubisz, a co chcesz zmienić.

Krok 2 — narysuj model: prosty szkic odręczny widok przód/tył z opisanymi detalami. Nie musi być ładny — ma być czytelny.

Krok 3 — zmierz siebie lub wzorcowe produkty: weź produkt z rynku, który ma krój który lubisz, i zmierz go płasko na stole. Utwórz tabelę rozmiarów wokół tych wymiarów.

Krok 4 — opisz tkaninę: idź do hurtowni dzianin lub poproś producenta o próbnik. Wybierz tkaninę dotykając ją fizycznie — żadne zdjęcie nie oddaje chwytliwości materiału. Zapisz numer referencyjny.

Krok 5 — przygotuj logo w wektorze: jeśli masz logo w JPG lub PNG — poproś grafika o konwersję do AI lub EPS. To koszt 50–200 zł i jest niezbędne do haftu lub sitodruku.

Najczęstsze błędy w tech packach